Panowie i daty (znów z inspiracji)

Tym razem natchnął mnie Smoothoperator, gdy stwierdził, że w jego pamięci z dat okolicznościowych li i jedynie dzień matki i dzień kobiet.

Ze trzy razy w młodym wieku byłam świadkiem takiej sceny: dzwoni do domu z pracy Tato, Mama odbiera i słyszę: - Znowu nie pamiętasz? Ile razy mam ci mówić, że Zgaga 29 maja, a Basia 4 marca!  - No tak, roku oczywiście też nie kojarzysz, jasne...

Nie wiem, do czego Tacie były potrzebne nasze daty urodzenia, w każdym razie nie był ich w stanie zapamiętać. Dobrze, że choć wiedział, która młodsza, która starsza. O imieninach i urodzinach Mamy oraz rocznicach ślubu przypominała mu najpierw Babcia, potem my. Wtedy posłusznie kwiecie przynosił i dawał ,,na prezent'', bo sam jakoś nie potrafił niczego godnego małżonki nabyć...

Mój osobisty Małż raz jedyny o rocznicy ślubu zapomniał, co było o tyle brzemienne w skutkach, że do tej pory błędu nie ośmielił się powtórzyć. Oczywiście o urodzinach i imieninach potomstwa trzeba mu przypominać, bo choć teoretycznie daty zna, to w ,,godzinie W'' świadomość go opuszcza. Jak w większości stadeł, to ja muszę być odpowiedzialna za ważne momenty w rodzinie i gronie przyjaciół. Na szczęście pamięć w tej kwestii jeszcze mi jakoś dopisuje, a i notatki w kalendarzyku na straży stoją...

Kiedyś już wspominałam, że w ciągu roku mamy miesiące zupełnie ,,puste'' (np. luty), gdy nikogo fetować nie trzeba, ale i takie, gdy okazji moc (marzec, maj, czerwiec, lipiec). Czasem ciężko wszystko ogarnąć...